OASE 98 onderzoekt de historische basis van het concept van het narratief bij het lezen en het ontwerpen van het stedelijk landschap, op zoek naar de relevantie van narratieve methoden in de hedendaagse praktijk.
Dit nummer presenteert een nieuwe invalshoek op het werk van (landschaps)-architecten en stedenbouwkundigen van de jaren 1960 en 1970 (Edmund Bacon, Kevin Lynch en Jacques Simon) en vandaag ( Elena Cogato, Christophe Girot, Anke Schmidt en Bas Smets) en belicht recente experimenten in de academische wereld. OASE 98 stelt het narratief voor als een middel om het ontwerp, en de ontwerper als bemiddelaar tussen de deskundige en de bewoner, te herpositioneren, waarmee kwesties zoals lichamelijke ervaring, sociaal-ruimtelijke versnippering en participatie aan de orde worden gesteld.