OASE 76 / Context

Wat maakt een gebouw specifiek? Wat is het belang van een duidelijke relatie van architectuur en omgeving? Wat betekent het begrip context vandaag de dag voor de architectuur?
De vaak heterogene en snel veranderende fysieke en culturele context waarin hedendaagse bouwopgaven tot stand komen, maakt het beantwoorden van deze vragen en het definiëren van het begrip ‘context’ lastig of zelfs onmogelijk. Terwijl er waarschijnlijk bij velen behoefte is aan specificiteit en aan een architectuur die onverwisselbaar en onverplaatsbaar lijkt, ontbreekt er de culturele consensus over hoe zo’n architectuur tot stand kan worden gebracht. De wijze waarop ‘contextueel’ ontwerpen tegenwoordig door verschillende architecten wordt geïnterpreteerd, ingevuld, aangegrepen of afgewezen, loopt dan ook uiteen.
OASE 76 bevat reflecties en re-evaluaties over een controversieel begrip dat ook vandaag nog de dag de sleutel vormt tot architectonische strategieën die afgestemd zijn op de specifieke behoeftes van opgave en locatie. OASE 76 staat stil bij de oorspronkelijke betekenis van het begrip, het historische debat en verschillende toeeigeningen ervan en toont gaandeweg de belangrijke verruiming van het begrip in de huidige ontwerppraktijk.
Het nummer plaatst beschouwende essays van Wilfried Wang en Dirk van den Heuvel naast een aantal casestudies door en over architecten als Miller Maranta (CH), Biq (NL), De Smet Vermeulen (B), Huiswerk (B), Monadnock (NL) en Korteknie Stuhlmacher (NL). Het nummer wordt gecompleteerd door foto’s van Bas Princen en een conversatie tussen Mark Pimlott en Bas Princen over kijken, plaats en tijd.