OASE 64 / Landschap en massatoerisme

De relatie tussen architectuur en toerisme is vanuit de stedelijke context al veelvuldig onderwerp van onderzoek geweest. Theorieën over de toeristische blik zijn hiervan het resultaat. Thema’s als identiteit en citybranding zijn inmiddels vertrouwd. De relatie tussen architectuur en het toeristische landschap kreeg tot nog toe veel minder aandacht. Nu het toerisme massaal bezit neemt van het natuurlijke landschap is het ideaal van pure, onaangetaste natuur niet langer te handhaven. Per definitie is het toeristische landschap een constructie waarin culturele en functionele aspecten een rol spelen. Vanaf de achttiende eeuw is de ervaring van een toeristisch landschap steeds meer een fysieke gebeurtenis geworden. Een onherroepelijke transformatie van het landschap is het gevolg. Dit nummer van OASE richt zich op de inbreng van architectuur bij de structurering van het massatoerisme in de context van het landschap. Architectuur kadert het landschap en organiseert de stroom van toeristen. Verschillende interventies en benaderingen passeren de revue, van megastructuren en infrastructuren in ski-resorts en mediterrane vakantiecentra tot nostalgische nederzettingen in kunstmatige miniatuurlandschappen.