Dit nummer van OASE beschrijft de geschiedenis van de boekbespreking in de architectuur aan de hand van 25 praktijkvoorbeelden uit de periode van de achttiende eeuw tot het heden. Daarbij worden de kenmerken onderzocht van een genre dat min of meer universeel toegankelijk is, bedoeld voor een wisselend publiek van architecten, geïnteresseerde lezers en historici.
Het belangrijkste doel is om te laten zien hoe het boek zich verhoudt tot de architectuurpraktijk en hoe deze relatie zich heeft ontwikkeld. De boekbespreking biedt een uitstekende gelegenheid om terug te blikken op producties uit het verre of recente verleden en om te speculeren over de toekomst.