OASE 93 belicht de recente aandacht voor de relatie tussen landschap en stedenbouw. Het nummer onderzoekt historische en hedendaagse pogingen om landschap als publiek project te (her)definiëren alsook de nieuwe constellaties van overheid, ontwerper en burger die daarmee samenhangen. Tevens bespreekt het de media waarmee landschappen worden verbeeld voor een breed publiek: televisieprogramma’s, atlassen, tentoonstellingen en culturele manifestaties.
Zowat alle aspecten van de stedenbouw en architectuur werden de afgelopen jaren geframed als landschap: het wonen, de recreatie, het erfgoed en de waterproblematiek. Waar de jaren negentig een landschap van ongebreidelde mogelijkheden voorspiegelden, ligt vandaag de nadruk op herontwikkeling en duurzaamheid. De maatschappelijke opgave die op het landschap rust is groot. Een duidelijk publiek project en een economisch draagvlak ontbreken en de overheid geeft vaak niet thuis. Bij afwezigheid daarvan nemen kleinschaligheid en het vormen van nieuwe ‘commons’ de plaats in. Maar wat is landschap zonder publiek gesprek erover? OASE gaat op zoek naar aanzetten voor dit gesprek voorbij de historische maatschappelijke consensus.